Haakon Forwald: Odalizm

 Odalizm jest filozofią opartą na organicznej więzi między krwią i ziemią. Odnosi się zarówno do ekologii, duchowości jak również politycznej aktywności. Odalizm głosi, że rdzenni obywatele wszystkich ojczyzn stanowią całość, a każda jego składowa ma w sobie coś wyjątkowego. Germańskie plemiona Europy reprezentują szereg takich wyjątkowych biotopów i zasługują, podobnie jak flora, fauna oraz reszta krajobrazu, na tę samą ochronę celem biologicznego zróżnicowania. Jest to głęboko ekologiczna i "zielona" perspektywa pojmowania Odalizmu, która zapewnia organiczną więź między krwią i ziemią - więź między krwią i odalem.

Wiara poświęcona starym nordyckim bogom była starożytnym obyczajem wśród germańskich plemion, przed okrutnym narzuceniem chrześcijaństwa. Z kredo opartym na żelazie i głębokim ekologicznym podejściu. Odalizm dystansuje się od egalitarnego uniwersalizmu, który zawiera się w tym szkodliwym, importowanym produkcie z Bliskiego Wschodu. Germańska ludowa dusza, nasza metagenetyka, znajduje swój oddźwięk w starożytnej nordyckiej wierze. Odalizm oferuje germańskim narodom Europy drogę do duchowego przebudzenia - poprzez świętość krwi i dziedzictwa.

Ekologiczne i duchowe koncepcje Odalizmu są poparte jego realistycznym myśleniem politycznym. Dzieło Alaina de Benoists "Europa stu flag" odzwierciedla naszą wizję północnej Europy, która stanowi germańską ojczyznę - pewną siebie, bezpieczną i wolną. Nazywamy tę wizję etnopluralizmem. Jako etnopluraliści naszą misją jest uratowanie naszego ludu od (ekologicznie) niszczącej wielokulturowości. Można to osiągnąć głosząc powrót do ludowości, wojowniczego pogaństwa oraz poprzez stworzenie takich warunków, które umożliwią nam samostanowienie o sobie i naszym germańskim, ludowym bractwie. Europa musi zostać w ten sam sposób wyzwolona od chrześcijaństwa. Musi wyleczyć rany, przywracając świętą więź między krwią i ziemią, praktykując arystokrację ducha i podporządkowując się nieubłaganym prawom natury. Jest to ewolucyjna perspektywa Odalizmu. Naszym celem jako Odalistów nie jest zdobywanie posłuchu poprzez partyjne rozgrywki, tylko udział w długoterminowym metapolitycznym procesie. Tylko meta-polityką - poprzez wypracowanie fundamentalnego sposobu myślenia oraz zdobycie kolejnych germańskich serc i dusz - możemy rozpocząć długi marsz ku przebudzeniu naszego narodu i do całkowitego egzekwowania zielonego podejścia ewolucyjnego.

 

Odalizm – myśl nordycka

W dzisiejszym świecie istnieją niezliczone ideologie. Większość tych doktryn ma wspólną cechę braku ogólnej wizji; w wielu przypadkach ten ogólny pogląd nie występuje lub jest pomijany z korzyścią dla różnych "wyższych wartości". Odalizm oferuje ogólny pogląd, który oparty jest na myśli nordyckiej - myśli o krwi, ziemi i duchowości.

Ci, którzy nie cenią krwi, umniejszają wartość źródła, z którego pochodzi duch skandynawski. Zarządzamy darem od Asira, dziedzictwem naszych przodków i przyszłością naszych dzieci - milionami lat ewolucji - i naszym obowiązkiem jest nie tylko ochrona czystości krwi, ale także promowanie rozwoju w kierunku ewolucji ludzkości.

Ci, którzy nie cenią ziemi, umniejszają wartość źródła z którego skandynawska krew się wywodzi. Tak jak chronimy i troszczymy się o nordycką krew, tak samo powinniśmy chronić naturę, która ukształtowała nasze cechy i stworzyła nasz unikalny charakter. Ludzie mogą zachować zdrowie i pomyślność tylko dzięki nierozerwalnej unifikacji z czystym i zdrowym środowiskiem.

Ci, którzy nie cenią duchowości, umniejszają wartość tysięcy lat nabytej wiedzy, która uśpiona jest w naszej krwi i która przemawia do nas poprzez nasze mity i zwyczaje. Nasz pradawny, związany z krwią morał, światopogląd i wizja życia znowu, podobnie jak igła kompasu, naprowadzi nas na właściwą drogę rozwoju, zapobiegnie moralnej degeneracji i będzie towarzyszyć nam w przyszłości.

Odalista ma świadomość, że krew, ziemia i duchowość są istotnymi elementami całości, świętym kręgiem oraz, że niezwykle ważnym jest, aby ten krąg ponownie został zamknięty i zachowany w stanie nienaruszonym. Odalista rozumie, że zasadniczo to chrześcijańska / materialistyczna mentalność, doprowadziła nas do otchłani śmierci i, że ostateczna "nowa Europa" - która nie jest jeszcze całkowicie uwolniona od tej szkodliwej mentalności - od urodzenia skazana jest na rozpoczęcie podróży w tym samym kierunku. Niezwykle ważnym jest zatem, aby nadchodzące odrodzenie Europy - poprzez walkę o krew i odal - wzięło swój pokarm z idei, którą określamy mianem odalizmu - myśli nordyckiej.

 

I Lud i przeznaczenie

Runa Odal reprezentuje ludowość i rodzinę, więzi, które wiążą nas i naszych przodków daleko w przeszłości. Odalista ma świadomość związku pomiędzy nim, a jego historią rasowo-kulturową. Rozumie, że związany jest z losem swego ludu. Zamiast postrzegać ten fakt jako ograniczenie nałożone na jego indywidualność, ingerencję w jego własne pragnienia przez światowo-historyczne siły natury, Odalista uznaje, że to przeznaczenie jest najcenniejszym dziedzictwem, tak dla niego naturalnym jak oddychanie. Daje mu to większe poczucie spełnienia i zadowolenia z życia, skoro ma podążać za nim wiedząc, że robi to, co zamierzał.

Młotek lepiej nadaje się do wbijania gwoździ niż do piaskowania drewna, a ponieważ do wbijania gwoździ został stworzony, zaprojektowano i uformowano go od samego początku tak, aby wykonał to zadanie najlepiej, jak to tylko możliwe. Tak samo jest z człowiekiem stworzonym przez jego historię ludowo-kulturową i jego psychiczny rozwój po to, aby wykonywał pewne zadania z doskonałością. Większość z nas ma co najmniej jedną umiejętność, która odróżnia nas od otaczających nas osób i daje poczucie dumy. Co więcej, w doskonaleniu tej umiejętności dochodzimy do największego poczucia szczęścia, które nie pochodzi z czystej, fizjologicznej przyjemności, ale z głębszego źródła. Szczęście to pochodzi ze źródła, które nazwać można Prawdziwym Ja, który jest rdzeniem naszego bycia, nieskrępowanym żądaniami i obowiązkami społeczeństwa. Z tego powodu Odalista nie odczuwa, że jego wolność jest dyktowana przez przeznaczenie, którego on sam doświadcza. W końcu jest to dla niego najlepsza droga do życia, najbardziej satysfakcjonująca.

Powinno być już jasnym, że mówiąc o przeznaczeniu nie odnosimy się do jej popularnej definicji, która sugeruje, że wiara w przeznaczenie lub los jest wiarą w ideę, że wszystko jest z góry zaplanowane, że ostatecznie nie mamy żadnej kontroli nad przyszłością, ponieważ jest ona z góry ustalona. Wręcz przeciwnie, Odalista wierzy, że jego natura jest jego przeznaczeniem, że ma pewne talenty i cechy, które musi realizować, aby osiągnąć głębszy sens spełnienia. Nakłada wyższą wolę na swoje życie, starając się odwrócić od mniejszych przyjemności mas i sięgnąć w kierunku własnej, osobistej ekspresji. Ta osobista ekspresja nie jest jednak bliska egoizmowi, jak jest popularnie praktykowana, przez niewłaściwe zrozumienie. Ogromna większość współczesnych ludzi Zachodu działa zgodnie z przykazaniami filozofii pozbawionej korzeni, która głosi, że ego, świadomość przebudzenia lub racjonalność powinny kontrolować przebieg życia każdej "wolnej" jednostki.

Przeciwstawia się temu poglądowi Odalista, który postrzega ego jako jeden działający element ludzkiego umysłu, element, który po głębszym zbadaniu nie wydaje się być tak stateczny, jak sugerowałby egoista. Odalista ma natomiast holistyczne spojrzenie na psychologię, która domaga się uznania wielu innych elementów świadomości, które choć ego może postrzegać inaczej, faktycznie odgrywają znacznie większą rolę w kształtowaniu naszego życia. Jeśli ktoś naprawdę dojrzewa i osiąga duchowe i zrównoważone zrozumienie swojego własnego umysłu, musi kwestionować autorytet ego, a może nawet samo jego istnienie, choćby po to, aby dojść do świadomości faktu, że ego, "ja", jak na to wszystko się na ogół powołujemy, nie jest tym, co udajemy, mówiąc o tym bezceremonialnie.

Jak często znajdujemy dla siebie usprawiedliwienie po fakcie popełnienia czynu, jeśli będąc uczciwym wobec siebie, nie powstał on w racjonalnym lub świadomym pożądaniu? Jak możemy wyjaśnić przemożne dążenia, które często są w konflikcie z pragnieniami ego, do tego stopnia, że ostatecznie nie możemy ich pokonać? Prawdę mówiąc, nie możemy powiedzieć, że ego ma lub może prawnie kontrolować całą psychikę, ponieważ nie możemy nawet zrozumieć wielu motywacji umysłu. Idąc dalej dochodzimy do wniosku, że nasze racjonalizacje, nasze filozofie i paradygmaty psychologiczne są często wynikiem nie obiektywnych badań faktów tak jak są przedstawiane, ale raczej pochodzą z naszej wewnętrznej natury. Stworzyliśmy filozofię, która do nas przemawia, motywuje to bycia takim, jakim chcielibyśmy być. Słowa, racjonalizacje i argumentacja filozoficzna są jedynie symptomatyczne dla intelektu próbującego zasymilować to, co narzuca nam wewnętrzny byt. Ego wcale nie jest architektem naszego światopoglądu, ale zwykłym obserwatorem, desperacko próbującym zrozumieć coś, co nie jest w jego zasięgu.

Ego nie jest naszym „ja”. Jest to tylko ułamek całego umysłu. Jaźń jest całością, rozumianą jako taka, do której można się zbliżyć słuchając wewnętrznego głosu, opatrzności, przeznaczenia. Objaśnia się to intuicyjne poczucie Jaźni (a wszystkie wyjaśnienia ostatecznie nie wyrażą głębi doświadczenia, które je przekazuje), jedynie poprzez progresywne próby jego zrozumienia w ten holistyczny, intuicyjny sposób, że prawdziwy sens i cel życia zacznie się ujawniać.

Chociaż filozofia i ideologia nie przekażą tej wiedzy, która może pochodzić tylko z wewnątrz, mogą pomóc w nastrojeniu umysłu na właściwy sposób myślenia, wyciągając go ze stanu, w który został wtrącony przez wiele lat błędnego przekonania. Prawdziwym celem każdej religii jest wskazywanie drogi, prowadzenie innych ku odkryciu Prawdziwego Ja, przeznaczenia. Każda część teologii i filozofii jest próbą poprowadzenia, aby pomóc każdemu, kto jest gotów słuchać, aby zobaczył świat w sposób, który najprawdopodobniej ułatwi mu jego przebudzenie, zamiast w sposób, w jaki społeczeństwo każe mu go oglądać.

Jest zatem tak, że Odalizm najbardziej skupia się na trynitarnej koncepcji Krew - Ziemia - Duchowość. Krew reprezentuje lud i przeznaczenie. Duchowość, o której już krótko mówiliśmy, jako pogoń za wiedzą ludu i przeznaczeniem i jego ekspresją. W jaki sposób Ziemia wpasowuje się do tej formy zostanie teraz przedstawione.

 

II Krew i Ziemia

"Ziemia" to wieloaspektowa koncepcja, która ma wiele ezoterycznych i egzoterycznych implikacji. Po pierwsze, odnosi się do intymnego związku, który ktoś posiada (świadomie lub nie) z krajem narodzin. Z otaczającej nas ziemi otrzymujemy stałe bodźce, które wpływają na nasz umysł i ciało w subtelny sposób, którego większość z nas nie jest świadoma. Wiedza o tym fakcie musi wiązać się z takim samym szacunkiem, jaki ma się do przodków w jego psychologicznym, duchowym i biologicznym charakterze, ponieważ ziemia również odgrywa dużą rolę w indywidualnym rozwoju i przeznaczeniu.

U każdego, zdolnego do prawdziwej świadomości kulturowej, istnieje zrozumienie skąd wywodzimy naszą koncepcję obywatelstwa lub narodowości. Kulturalny człowiek ma wrodzone pragnienie ochrony i zachowania kultury swojego ludu w ramach konstrukcji państwa, rozumianej jako podmiot polityczny, który służy zapewnieniu ram społecznych dla postępu ludu. Jego świadomość kultury wynika, tak jak jego świadomość ludu, z rdzenia jego istoty, jako rozszerzenie świadomości ludowej (lub "krwi"). W ten sposób nacjonalizm staje się rozszerzeniem zakorzenionego poczucia narodowego charakteru i osobowości, który jest ukryty w każdym dojrzałym człowieku. Kiedy człowiek wyznaje miłość do swojego kraju, odnosi się do tej metafizycznej "ziemi" narodowej tożsamości i charakteru, a także do ziemi, po której kroczy.

Wreszcie szacunek, jaki posiada Odalista wobec "ziemi", oznacza obowiązek ochrony środowiska. Odalista sprzeciwia się ślepemu gwałceniu natury i zanieczyszczeniu naszych zasobów naturalnych dla krótkoterminowych, krótkowzrocznych zysków chciwych kapitalistów. Nie uważamy natury za zwykły towar do użycia. Rozumiemy raczej, że pod wieloma względami jesteśmy na jednym poziomie z ziemią, jako element biosfery, która zawiera całe życie i zapewnia nasze istnienie z pewnością tak, jak odbywa się to ze zwierzętami, roślinami i innymi "pomniejszymi" istotami. Każda szkoda wyrządzona naszemu środowisku, każda drastyczna zmiana spowodowana nieustanną potrzebą produkowania niepotrzebnych i marnotrawnych produktów dla wygodnego stylu życia konsumenta, prowadzi do powiększenia się klina między każdym z nas, a świętą ziemią, z której wynurzyliśmy się, z której wywodzi się wielka część naszej własnej istoty. Katastrofa ekologiczna, którą obecnie pogłębia świat zachodni, nie tylko stopniowo niszczy delikatny ekosystem; to także stopniowo niszczy nas, zarówno duchowo, jak i fizjologicznie. Skumulowanym efektem wzrostu konsumpcjonizmu i oddalania się ludzkości od natury było także oddalanie nas od wszystkich wyższych wartości, od ludu, od ziemi, od naszej własnej duchowości. Jest bezduszną bestią, która tylko się wzmacnia, niszcząc wszelkie naturalne relacje między ludźmi a otaczającym światem.

Tak więc Odalista jest ekologiem z wielu powiązanych ze sobą powodów, podstawową przyczyną jest fakt, że nasz ślepy, egoistyczny pęd do plądrowania ziemskich skarbów dla naszego natychmiastowego zaspokojenia odciągnął nas od nas samych, naszych prawdziwych „Ja”. Tracimy wszystko, co jest naprawdę cenne dla "wygody", dla "wolności", dla "postępu". Co za monumentalne kłamstwo. Jeśli chcemy poszukiwać utraconego poczucia holistycznej świadomości duchowej, musimy dążyć do odrzucenia tego nowoczesnego świata i wszystkiego, co on reprezentuje.

 

Haakon Forwald

członek Rady Nordyckiej i lider Norweskiego Ruchu Oporu

 

Translate

   

   

Polecamy

 

 

 

więcej w dziale

LINKI

Visitor counter, Heat Map, Conversion tracking, Search Rank